Showing posts with label bayi baru lahir demam. Show all posts
Showing posts with label bayi baru lahir demam. Show all posts

13 August 2014

Aku melawat Ainul..

Berat mata memndng berat lagi bahu memikul..
Disebab kan aku bersalin normal, aku perlu jaga elok2 di bahagian jahit tu, tak boleh jalan banyak, tapi untuk ke tempat Ainul aku perlu jalan agak jauh. 2/6 aku jalan jauh sangat, balik tu asa sakit kat bahagian jahit, hukhuk.

Selasa 3/6 aku gi tgk Ainul, bawa susu perahan untuk Ainul, abang pimpin aku masuk dalam wad tu, jauh, slow ja aku jalan, masa aku sampai Ainul tengah tidoq, mungkin baru lepas makan, masa tu ada 5 kesan cucuk kat tangan Ainul, ya Allah. Apa depa buat kat anak aku. Ainul blom sampai seminggu dah kena cucuk camtu, dia merengek ja, tak jaga pun aku dukung dia, aku panggil nama dia, dia hnya meremgek, ainul tak susu hari tu, mungkin dia dah kenyang. Puas aku cover air mata dok bergenang dah. Elok ja aku letak dia, dia merengek seolah tahu aku nak tinggalkan dia.

Rabu 4/6 abang tak bagi aku p, abang kata biar aku berehat, selang2 kalau nak p, sebab aku masih baru, abang ja p, hantar susu, hantar pampers, abang tak masuk sebab abang tak sihat, abang tgk dari luar ja, bila aku tanya abang kata Ainul ok, tak nangis.

Khamis 5/6 aku tak g juga, abang demam, makin teruk, abang gagah juga gi hantar susu untuk Ainul, tu pun g dengan ayah. Ok, aku tekad hari Jumaat aku akan gi tgk Ainul. Sejak 28/5 lagi abang dah tak sihat sebab ulang-alik hari-hari dari penang. Balik keja tengari terus g kat aku, then balik umah, ptg datang plak, kesian abang. Sampai demam2..

Jumaat 6/6 walaupun dalam keadaan letih abang gagah juga bawa aku gi hospital untuk tengok Ainul, abang tahu aku rindu, tiap2 malam tidur bertemankan air mata, teringat macam mana keadaan Ainul kat sana. Aku nangis dalam diam, tutup ja lampu, meleleh air mata, siang2 aku hepi cara aku la, padahal dalam hati Allah ja yang tahu betapa terseksanya aku menanggung rindu. 

Semangat aku nak gi tengok Ainul sampai tak rasa sakit langsung. Cerdas dari hari2 biasa. hepi!!
Sampai ja hospital, macam biasa abang akan suruh aku tunggu dalam kereta sementara abang gi ambik kerusi roda, abang datang kata aku dengan muka masam, abang gtau hari ni xda kerusi roda, cuti am, means Jumaat Sabtu xda perkhidmatan kerusi roda, KENAPA???

Nak jalan jauh, aku memang tak mampu nak jalan jauh, abang gtau camna nak buat, b tu tak boleh nak jalan jauh, air mata aku dah meramu dah, bayangkan kita dah sampai dekat hospital dah ni, tapi tak boleh nak tengok, dah 3 hari termasuk hari tu. Ya Allah, berat sangat dugaan ni, abang suruh aku tunggu kat bawah, abang naik bagi susu. Aku kat bawah ni, air mata tak boleh nak stop dah, meleleh sediaa, lantak la orang nak tgk. Guard tu tgk ja aku, haa, macam nak tanya, kenapa tak buat perkhidmatan kerusi roda, saya tak boleh tgk anak saya tau! Tapi aku malas dah, xda semangat, hanya air mata ja menceritakan segala-galanya.

Abang datang kat aku, gtau pampers habis, abang ambik pampers gi hantar plak, kesian abang, jauh juga la nak jalan tu. Abang datang, aku tnya anak camna, abang kata macam dia la, tak nangis pun, baikk. Atas kereta tu makin laju air mata bila tengok bangunan hospital, dalam hati ashik kata, ketentuan Allah, walaupun dah sampai tapi Allah tak izin untuk kita jumpa, kita tetap xkan jumpa. Abang risau tengok keadaan aku camtu, yerla, orang dalam pantang mana boleh fikir banyak, memang aku termenung jauh, rindunya Allah ja yg tahu, abang ashik panggil aku, takut aku melayang makin jauh.


To be continue…

11 August 2014

Ainul demam..

Isnin 2/6 sampai ja klinik tunjang aku bawa Ainul masuk, misi klinik suruh g ambik darah untuk cek kuning, aku bawa Ainul  ke bahagian ambil darah. Selesai ambil darah Ainul nyusu, tiap kali dia nyusu terasa bahagia sebagai seorang ibu, Ainul memang kuat nyusu. Blum pun Ainul puas nyusu, dia terpaksa di bawa untuk berjumpa doc. Oleh sebab jauh, mak aku yang bawa Ainul.

Lama aku tunggu, last2 aku tanya misi tu mana bilik doc, misi tu bawa aku, kebetulan juga mak aku sakit perut jadi aku yang masuk dengar apa doc gtau, ternyata puteriku demam, doc buat surat suruh segera bawa Ainul ke Hospital Sultanah Bahiyah. Kuning Ainul ok, just 7.5 ja.

Otw balik tu aku kol abang, abang suruh g dengan Izwan tak perlu tunggu abang, nanti abang balik abang akan terus ke hospital, kelam kabut aku balik, kemaskan baju Ainul dan baju aku, aku ambil Ainul untuk nyusu, Ainul taknak nyusu dah, kat klinik tu la kali terakhir aku susukan dia. Bila teringat asa sedih sangat. Kali ni mak mertua ngan adik ipar aku plak follow ke hospital.

Sampai Sultanah Bahiyah tu Izwan salah masuk jalan, Izwan parking dekat wad di raja bahagian belakang tu, agak jauh la, kerusi roda kat depan sana, Izwan nak gi cari parking lagi, kejar masa sebab doc gtau kena gi sebelum kul 2. Lambat sangat nak tunggu kerusi roda, aku decide untuk jalan juga, walaupun sakit aku gagah juga demi Ainul.

Sampai ja wad NICU, aku masuk daftarkan Ainul, isi borang, diorang ambil Ainul untuk cek berat, suhu badan. Dalam 5 minit cam tu abang masuk, abang dh sampai sama dengan kami, punya laju abang bawa keta dari penang, huhu.

Doc gtau Ainul kena ambil darah, lama aku tunggu, abang kuar sbb guard suruh abang kuar padahal, ramai ja husband n wife tunggu kat dalam tu, aku kol abang suruh masuk balik, abang masuk, aku lenguh gila duduk atas kerusi, yerla, masa tu baru 3 hari berpantang. Aku nampak troli Ainul, aku kenal baju kat bawah tu, rupanya misi tu salah letak baby, baby akak yang kat depan aku ni..haish..

Dalam wad tu bising sesangat, baby2 yang kuning yang kena tahan bawah lampu tu menangis tak berhenti, ya Allah, tak sanggup aku tengok, kesian sangat. Bagaimana nasib anak aku. Lamanya ambil darah.
Ainul ditolak masuk bilik untuk baby2 demam, aku nampak, aku bangun g kat misi tu, aku tanya, saya nak nyusu anak saya, aku masuk, aku pegang Ainul, tengok tangan dia kena cucuk, ya Allah anak aku, Ainul langsung tak nangis, aku nyusukan Ainul, banyak dia minum, lama sangat, abang gtau abang tunggu kat luar, sebab abang kurang sihat masa tu.

Aku susukan Ainul sampai Ainul lena, pandai Ainul nyusu, aku letakkan dia, seolah mengerti dia merengek, aku angkat dia balik, aku susukan dia, then dia bila dia tido aku letak balik, ya Allah, berat mata memandang berat lagi bahu memikul, sayunya hati aku Allah ja yang tahu, belum pun sempat aku manja2 dengan dia, aku dah terpaksa berpisah, sedih sangat! Tidur aku bertemankan air mata.


To be continue…

Ainul balik rumah

31/5 tepat jam 9.54pm, lahirlah puteri kami yang diberi nama Ainul Mardhiah, sempat aku tatap matanya yang bundar sebelum dia dibawa pergi dariku, sempat juga aku mencium pipinya yang halus sebelum kami terpisah hingga keesokannya.

Ahad 1/6 dari pagi ke tengah hari membawa ke petang, lambat sangat proses untuk bawa Ainul balik, Ainul kena tahan dekat NICU sebab ada masalah pernafasan, mungkin sebab dia tak nangis waktu diorang letak dia atas dada aku. Lewat juga sebab doc yang nak tandatangan tu ada hal, menyebabkan semua urusan tergendala, aku yang di dalam wad ternanti nanti, tak sabar sangat nak jumpa puteriku.

Hampir pukul 6 ptg baru la aku gi ambik Ainul di NICU, aku salin baju dia selimutkan dia, Ainul baik, sikit pun tak nangis. Ainul makan susu banyak sangat, bahagianya rasa, dalam kereta aku rasa badan Ainul panas, aku sangka itu suhu biasa bagi seorang bayi, aku sampai rumah maghrib time tu. Faiz, kakmas, Nabila, dan Anuar dah tunggu aku kat rumah, kawan U aku, diorang datang hari tu sebab Faiz nak balik Kelantan keesokannya. Terima kasih u all..

Malam tu malam pertama aku tidur dengan Ainul, baiknya dia, langsung tak nangis, merengek ja, tidur pun merengek, berak kencing langsung tak nangis, aku salin pampers pun tak nangis. Aku tak mandikan dia pun sebab dah malam.

Keesokannya, 2/6 pepagi lagi misi dah datang, mak aku pun datang juga, misi check suhu Ainul, misi gtau Ainul demam, suhu dia 38 darjah, aku mula risau, misi gtau suruh bawa Ainul ke klinik kesihatan Tunjang untuk pemeriksaan lanjut sekali dengan cek kuning.

Mak mandikan Ainul, sementara aku mandi dan bersiap. Abang xda waktu tu, abang g kja, jadi Izwan yang bawa kami ke klinik, adik Nasihah, adik Solehah n mak aku follow..


To be continue…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

© To Dari Hati Nazirah 2015 | ® By KathyR’bain78™